tau Play
1. (verb) (-a) to sing, bark (of a dog).
Ka rongo te kurī rā i te haunga whenua, kātahi ka tau te kurī nei (NM 1928:102). / When that dog smelled the land, it barked.
2. (noun) song, chant at the beginning of a speech.
Ka tau te tini o te Hakuturi i tana tau anō (NM 1928:47). / The multitude of the Hakuturi sang his song again.